Het album Amelia, gecreëerd door avant-garde componist Laurie Anderson, heeft als doel het verhaal van Amelia Earhart te vertellen, de luchtvaartpionier die in 1937 probeerde als eerste vrouwelijke piloot de wereld rond te vliegen. Dit album, dat zowel spoken word als orkestrale en elektronische muziek combineert, reconstrueert Earharts laatste reis aan de hand van haar bewaard gebleven brieven en rapporten. Tijdens haar poging om de wereld rond te vliegen, bereikte Earhart de laatste etappe voordat haar vliegtuig boven de Stille Oceaan verdween. Het vliegtuig werd nooit teruggevonden.

De verbanden tussen Earhart en Anderson

Laurie Anderson, een multimedia kunstenaar die in de jaren ’70 opkwam in de New Yorkse kunstscene, heeft door de jaren heen genderkwesties verkend in haar werk. Haar eerdere werken, zoals het album Big Science uit 1982, en haar andere kunstuitingen, hebben vaak thema’s van gender en identiteit aangesneden. In Amelia zijn er subtiele verwijzingen naar vrouwelijke onderdrukking, wat duidelijk wordt in nummers als “Fly Into the Sun”, waarin Earhart’s strijd om haar eigen identiteit naar voren komt.

Documentaire stijl

Het album speelt als een auditieve documentaire en creëert een meeslepende ervaring door rechtstreeks uit Earhart’s geschriften te putten. Het nummer “This Modern World” bevat een opname van Earhart’s radio-toespraak uit 1935, getiteld “A Woman’s Place in Science”, waarin zij spreekt over de invloed van technologische ontwikkelingen op vrouwen. Dit nummer herstelt Earhart’s status als een historisch figuur die in haar tijd alom bekend was en benadrukt het belang van haar vlucht en haar pionierswerk met technologie.

Muzikale arrangementen en geluidslandschappen

Anderson’s muzikale arrangementen brengen de vlucht van Earhart tot leven, waarbij het gebruik van omgevingsgeluiden, zoals onregelmatige strijkers in “San Juan” en langgerekte strijkers en handdrums in “Waves of Sand”, een gevoel van plaats en situatie creëren. De muziek weerspiegelt Earhart’s mentale toestand tijdens haar gevaarlijke expeditie.

Op het nummer “The Letter”, waarin Anderson een brief bespreekt die Earhart bij zich had tijdens haar vlucht over Khartoum, wordt gebruikgemaakt van spanning opbouwende filmmuziek, met grommende drones en snijdende strijkers die langzaam in toonhoogte stijgen. De overgang naar het volgende nummer, “India and on Down to Australia”, brengt een gevoel van opluchting met zich mee, waarbij dromerige zang en melodische instrumentatie de luisteraar meenemen naar een nieuwe fase in Earhart’s reis.

De impact van de geluiden van vliegtuigen

Anderson vergroot de spanning en betrokkenheid door de geluiden van het vliegtuig realistisch te maken. In het nummer “Takeoff” worden klikgeluiden van veiligheidsgordels, het gezoem van het vliegtuig en vervormde radiogesprekken gebruikt om de luisteraar direct in de cockpit te plaatsen. Dit geeft extra gewicht aan latere nummers waarin Earhart wordt getoond terwijl ze worstelt met haar apparatuur.

Het album Amelia van Laurie Anderson biedt een unieke benadering van het verhaal van Amelia Earhart door een combinatie van documentaire-elementen en persoonlijke reflecties. Anderson’s muziek en vertelling creëren een meeslepende ervaring die de luisteraar meevoert op Earhart’s laatste reis. Het album is niet slechts een biografie, maar ook een reflectie op de impact die helden kunnen hebben op onze eigen perceptie.