DGM, een Italiaanse progressieve metalband, heeft al ongeveer 30 jaar een belangrijke rol gespeeld binnen de progressieve metalscene van het land. Met bijna twaalf albums sinds hun debuut in 1997, “Change Direction”, hebben ze het subgenre op verschillende manieren verkend. Hun nieuwste album, Endless (2024), volgt op het in 2023 verschenen Life, en laat een nieuwe richting horen. Het album omarmt klassieke progressieve rockinvloeden uit de jaren 70 en is opgebouwd rond een sterk verhaal.

Concept en invloeden

Volgens gitarist en toetsenist Simone Mularoni is Endless het eerste echte conceptalbum van DGM. Het album bevat meer dynamische, reflectieve en akoestische momenten dan hun eerdere werk. Het is geïnspireerd door artiesten zoals Yes, Jethro Tull, PFM en Kansas. Bovendien verwijst het naar het beroemde gedicht van Robert Frost, “The Road Not Taken”, en beschrijft het de imaginaire reis van een man die de keuzes in zijn leven probeert te begrijpen. Het roept de vraag op: “Hoe zou het leven zijn als ik een ander pad had gekozen?”

Muzikale richting

Het album opent met het nummer “Promises”, dat begint als een akoestisch voorspel voordat het overgaat in een volwaardige progressieve rockuitvoering. Het nummer toont direct de nieuwe muzikale koers van de band, met vloeiende overgangen, sterke melodieën en gevarieerde instrumentaties, waaronder houtblazers. Het zet de toon voor een album dat elementen van symfonische en progressieve rock omarmt.

Andere nummers zoals “The Great Unknown”, “Blank Pages” en het afsluitende 14 minuten durende epische nummer “…Of Endless Echoes” volgen deze lijn. Met krachtige refreinen, meeslepende melodieën en een breed scala aan instrumentale klanken, waaronder piano, akoestische gitaar en warme koperinstrumenten, weet de band de luisteraar te boeien.

Zwaardere invloeden

In het midden van het album keert de band terug naar hun zwaardere progressieve metalinvloeden. Nummers als “Final Call” en “Solitude” doen denken aan de complexe en hectische stijl van bands als Echolyn, Shadow Gallery en Dream Theater. Het nummer “From Ashes” grijpt terug naar de power metal roots van DGM met agressieve zang en krachtige gitaarriffs.

Hoewel Endless zeker bewondering verdient voor de uitvoering en het muzikale vakmanschap, valt op dat het album sterk leunt op invloeden van klassieke progressieve rockbands. Sommige nummers vertonen duidelijke overeenkomsten met bekende werken uit het genre. Zo vertoont “The Great Unknown” overeenkomsten met Spock’s Beard’s “At the End of the Day”. Desondanks weet DGM met Endless een eigen draai te geven aan deze invloeden.

Stream “Endless” hier: