Griff is een van de meest opwindende en speciale artiesten die de afgelopen vijf jaar uit het Verenigd Koninkrijk is opgekomen. Haar bliksemcarrière heeft haar gebracht van het schrijven en produceren van haar eigen muziek in haar slaapkamer, tot Brit Award-winnares en tourondersteuning voor Taylor Swift, Dua Lipa en Coldplay.

Vandaag brengt ze haar debuutalbum Vertigo uit, dat voorafgegaan is door twee EP’s (vert1go vol. 1 en vert2go vol. 2). Het album bevat de acht nummers van deze EP’s plus zes nieuwe tracks en toont Griff op haar allerbeste. Een van de sterke punten van Griff’s kunst is haar vermogen om authentiek de ongemakkelijkheid, verwarring, pijn, vreugde en ontheemding van het opgroeien van kind tot volwassene weer te geven. Vertigo verkent dit moeilijke en cruciale levenshoofdstuk met eerlijkheid en hart.

Geluid en lyriek

Geworteld in klassieke popproductie, varieert het geluid van het album van hedendaagse pop tot abstracte dansmuziek en flirt met glamrock. Lyrisch gezien brengt Griff haar levenservaringen over met rauwe eerlijkheid, zonder enige pretentie of sentimenteel gezwets. Hoewel het thema van de overgang van tiener naar jongvolwassene niet onbekend is in de muziek, wordt het vaak benaderd vanuit het perspectief van hoe veel moeilijker het leven als volwassene is. Griff presenteert een genuanceerder, misschien melancholieker beeld van hoe onze emoties, ons begrip van liefde en relaties en ons vermogen om te dromen en te verwonderen transformeren naarmate we ouder worden, vaak ten slechte.

Hoogtepunten van het Album

Miss Me Too

Dit onderwerp komt misschien het beste tot uiting in de single ‘Miss Me Too’. Tegen een steeds drijvender en dansvriendelijke beat zingt ze over het terugkijken op haar jeugd, naar een tijd van verwondering toen het plafond van de slaapkamer onoverkomelijk hoog leek, of simpelweg het rennen door een landweg een ontdekkingsreis en fascinatie was. Ze rouwt om het feit dat dat deel van haar onherroepelijk verloren is. ‘Cause I felt something, yeah, I felt alive / I miss me, I miss me too.’

Vertigo

Het titelnummer ‘Vertigo’ opent het album en blijft even majestueus, filmisch en ruggengraat-tingelend als toen het vorig jaar als de eerste single van het album werd uitgebracht. Met een ruimtelijk, etherisch-elektro gevoel fluctueert het tussen zwellende zang en beats voordat het plotseling overgaat in kalmere, meer mellow geluiden.

Anything

‘Anything’ heeft een vreugdevol popgeluid dat wordt gecontrasteerd met soms brute teksten waarin Griff terugkijkt op een relatie met een persoon voor wie ze zo geobsedeerd was dat ze alles voor hem zou doen, maar die haar uiteindelijk brak toen ze realiseerde dat hij niet gaf om haar. ‘Just to know I was yours at least for another night / Maybe I craved you so much cause I knеw you were nevеr mine…And I hate how much that you took away / Like my confidence was yours to take.’

Cycles

‘Cycles’ is een van de meest experimentele – en betoverende – nummers op het album. Voor het eerst gehoord op de vert2go vol. 2 EP en geproduceerd door elektronische artiest Mura Masa, is het een trippy, housey electro-dance-pop track met een aanstekelijke beat en een abstract, bijna tekstloos refrein dat niet zou misstaan op de coolste nachtclub dansvloer in de stad.

Tears For Fun

Op de nieuwste single ‘Tears For Fun’ roept Griff het geluid van de glamrock uit de jaren 1980 op, gecombineerd met synthpop en voorzien van een 2024 pop vibe. Weer weet Griff diep te raken, met een ongepolijste blik op wanneer je weet dat alles aan een relatie fout is maar je er niet voorbij kunt, nooit zeker wetend of je er ooit van zult herstellen. ‘When it kills your heart but you can’t say no / When it burns you red but you won’t let go / The deepest cuts heal so slow / I hope they do but what if they don’t?’ zingt ze. Het nummer eindigt met Griff die klaaglijk zingt ‘I hope they do but what if they don’t?’ terwijl de muziek wegvalt, haar achterlatend in een stilte die doordrenkt is van hartzeer, verwarring en een ziel die zich volledig verloren voelt.

Hiding Alone

‘Hiding Alone’ brengt ook een swingend, 80s pop-rock gevoel naar het album met genoeg eigentijdse accenten om het uit de cheesy sfeer te halen en heerlijk nostalgisch te maken. ‘Everlasting’ is een prachtig ingetogen elektronisch nummer dat emotioneel de angsten van ouder worden en je weg verliezen onderzoekt, een onderwerp dat Griff zo goed overbrengt: ‘I’ve seen pictures from decades ago / When everything seemed so unbroken / All their hopes and their dreams were before them / God I wonder what came and destroyed them…I get scared we will end up like them’ zingt ze.

So Fast

Een live versie van ‘So Fast’ toont de kracht van Griff’s stem en hoe ze, zelfs als je alle studioproductie wegneemt en haar alleen laat optreden met haar stem en een gitaar, een ongelooflijk krachtige en meeslepende artiest blijft.

Where Did You Go

Het album eindigt met het prachtige ‘Where Did You Go’. Met een vervormde, onsamenhangende, fuzzy structuur zingt Griff over het missen van de belangrijkste persoon in haar leven – ‘I turned all the carpets upside down / I went into your room and weren’t to be found…I handed posters around the town’ – om vervolgens het verhaal om te draaien en te laten zien hoe Griff zelf de relatie verlaat en haar partner haar wanhopig mist. “I think we both know / That I’m not yours anymore…where did I go? / Do you even want to know?” vraagt ze aan het einde van het nummer. Het is een opmerkelijk ontroerend nummer, vakkundig gemaakt qua tekst en geluid, dat het album misschien op een melancholieke noot afsluit, maar in zekere zin vat dit de schoonheid van Griff samen. Haar muziek is niets minder dan een emotionele reis en het overweldigende gevoel waarmee je het album verlaat is een gevoel van verbinding en opluchting, alsof je net tijd hebt doorgebracht met je beste vriend, lachend en huilend.

Conclusie

Vertigo is niets minder dan een triomf, maar gezien Griff’s eerdere prestaties is dat eigenlijk geen verrassing. Wat indrukwekkend is, is hoe bekwaam en zelfverzekerd haar muziek is, en hoe ze briljant een reis en een verhaal kan volhouden over 14 nummers met een bereik en veelzijdigheid die artiesten met dubbel haar ervaring vaak moeilijk kunnen bereiken. Ongetwijfeld een van de beste albums van 2024, en het is nu duidelijk dat Griff op weg is naar wereldheerschappij.

Luister Vertigo hier beneden.