Na de duisternis achter zich te hebben gelaten, zoekt Fink op “Bloom Innocent” voorzichtig het licht op. Zonnestralen sijpelen door de kieren van het bestaan en verlenen een optimistische glans aan het prachtige speelveld. Terwijl de pandemie ons in haar greep houdt, blijft Fin Greenall met het akoestische “Bloom Innocent Acoustic” in contact met de buitenwereld. Hoopvol als altijd, zelfs wanneer de vooruitzichten somber zijn, verrast hij zijn trouwe fans in 2021 met “IIUII (It Isn’t Until It Is)”, opgenomen samen met zijn vaste bandleden Tim Thornton en Guy Whittaker, en geproduceerd door Sumit Bothra. Dit album biedt geen nieuw materiaal, maar een herinterpretatie van oudere nummers, met de luisteraar centraal.

Beauty in Your Wake

Nu, met de langverwachte opvolger “Beauty in Your Wake”, zijn Tim Thornton en Guy Whittaker weer van de partij, terwijl Sam Okell het productie-stokje overneemt van Sumit Bothra. Sam Okell, bekend van zijn werk bij Abbey Road Studios, brengt een unieke touch na zijn werk aan de vijftigjarige heruitgave van The Beatles’ “Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band”. Het doel is om de kenmerkende Fink folk-intimiteit te voorzien van een rijker geluid, zonder de essentie van de singer-songwriter te verliezen. In Cornwall, in een kapel in Zennor, vindt het opnameproces plaats, terwijl de avonden ontspannen worden doorgebracht in de plaatselijke pub, The Tinners. Er wordt wel degelijk hard gewerkt, maar niet in de nachtelijke uren.

De sfeer van de nacht

De sfeer van deze nachten is echter tastbaar in het jazzy ritmische “Be Forever Like a Curse”, een track geschreven voor de documentaire “All You See” over immigratie. Dit nummer past perfect op “Beauty in Your Wake” en gaat over de stigmatiserende vloek die vluchtelingen met zich meedragen.

Zelfreflectie en identiteit

Fin Greenall verkent zijn eigen identiteit in het kwetsbare “What Would You Call Yourself”, waarin hij zich afvraagt of hij tevreden is met wie hij is. Dit gedurfde openingsnummer zet de toon voor de rest van het album.

Simpele akkoorden en diepe gevoelens

De eenvoud van “The Only Thing That Matters”, een countryrock nummer, raakt de ziel van de luisteraar met zijn simpele akkoorden, aangevuld door violen en mandoline, die de invloed van Sam Okell’s werk bij Abbey Road weerspiegelen. “It’s Like You Ain’t Mine No More” laat los wat vertrouwd is, terwijl het psychedelische “Follow You Down” Fink als immigrant in India toont, waar hij een oosterse riff in zijn eigen stijl verweeft.

Liefde en identiteit

“I Don’t See You As The Others Do” opent de tweede kant van het album en borduurt voort op de zoektocht naar identiteit uit “What Would You Call Yourself”. Dit nummer, met de kracht van een liefdesliedje, ontleedt de herontdekte identiteit en volgt het gewijzigde pad. “One Last Gift” eert de muziek en combineert Fink’s techno-achtergrond met folk, waarbij liefde en muziek samenkomen. “Don’t Forget to Leave Well” benadrukt het belang van het verleden voor de toekomst, met teksten die al langer bestonden maar nu op hun plaats vallen.

Kwetsbaarheid

“So We Find Ourselves” is een kwetsbaar en persoonlijk nummer, waarin Greenall bijna fluistert om de woorden niet te breken. Het sluit af met “When I Turn This Corner”, een bedankje aan de inwoners van Cornwall, met een weemoedige sfeer die de afsluiting van de opnamesessies markeert. De mysterieuze toon weerspiegelt de heilige status van de kapel, een plek waar grenzenloos grenzen verkend kunnen worden. De schoonheid van “Beauty in Your Wake” ligt in de diepere lagen, minder zichtbaar dan op “Bloom Innocent”, maar even indrukwekkend.

Stream “Beauty in Your Wake” hieronder.