“Dance of Love,” het elfde album van Tucker Zimmerman, zou niet bestaan zonder de steun van de band Big Thief. Deze groep wist de heremietachtige singer-songwriter te overtuigen om uit zijn langdurige afzondering in België te komen, het land waar hij al meer dan 40 jaar woont. Samen met Big Thief bracht Zimmerman twee weken door in een hut in New England, waar het album werd geschreven en opgenomen. Dit album zal hem waarschijnlijk voor het eerst aan een breder publiek introduceren.

Achtergrond van Tucker Zimmerman

“Dance of Love” verschijnt 55 jaar na Zimmermans debuut en is feitelijk het eerste album van hem dat direct in Amerika wordt uitgebracht. Zimmerman groeide op met beatnik-poëzie in de jaren 50 en zwierf in de jaren 60 rond in de periferie van de folk- en bluesbeweging. Een hoogtepunt in zijn vroege carrière was zijn samenwerking met bluesmuzikant Paul Butterfield, waarbij hij medeauteur was van het nummer “Droppin’ Out” op Butterfields album The Resurrection of Pigboy Crabshaw uit 1967. Zimmerman besloot kort daarna zijn eigen advies op te volgen en vertrok naar Europa.

Hij studeerde muziek in Rome met een Fulbright-beurs en verhuisde later naar Londen om zich op de folkmuziek te richten. Hier ontmoette hij de producent Tony Visconti, die net zijn eerste samenwerkingen met Marc Bolan’s Tyrannosaurus Rex achter de rug had. Samen maakten ze Zimmermans debuutalbum Ten Songs, een oprecht en ingetogen werk dat Visconti’s toekomstig orkestrale stijl al deed vermoeden.

Invloed van David Bowie

Hoewel Ten Songs destijds weinig succes kende, vond het een prominente fan in David Bowie. Bowie noemde het album in een lijst van “25 albums die je reputatie kunnen veranderen” in een nummer van Vanity Fair uit 2003. Het is mogelijk om de kwaliteiten te horen die Bowie destijds aantrokken: een eerlijke, poëtische stijl gecombineerd met Visconti’s inventieve productie. Met zijn dromerige echo’s, oprechte akkoorden en af en toe wat fuzz-geluiden, is het een album dat de sfeer van de late jaren 60 goed weergeeft.

Terugtrekking en nieuwe inspiratie

Na Ten Songs koos Zimmerman echter een ander pad. Hij verliet de Verenigde Staten voorgoed en vestigde zich met zijn vrouw Marie Claire in België. Daar richtten ze een creatieve omgeving op, omgeven door kunst. Hoewel Zimmerman bleef componeren, stopte hij begin jaren 80 met het opnemen van muziek, niet lang na de release van zijn album Square Dance uit 1980.

Dit album kwam toevallig onder de aandacht van Big Thief’s Adrianne Lenker, die het ontdekte terwijl ze een tatoeage liet zetten. Geïntrigeerd door de intimiteit van het album, deelde Lenker Square Dance met bandgenoot Buck Meek. Dit leidde uiteindelijk tot een uitnodiging voor Zimmerman om mee te gaan naar New England, waar ze samen werkten aan wat nu Dance of Love is geworden.

Muzikale kenmerken van Dance of Love

Dance of Love draagt duidelijk de sporen van zijn intieme totstandkoming. De muziek klinkt alsof een groep muzikanten op een zondagmiddag in een huiskamer samen aan het spelen is. Big Thief’s zachte begeleiding voegt warmte en diepte toe aan Zimmermans nummers, zoals het meditatieve “The Season” en het rustieke “Old Folks of Farmersville.” Het album behoudt een ingetogen sfeer, maar zakt niet weg in puur comfort. Bij nummers met een bluesritme, zoals “The Idiot’s Maze,” legt Big Thief de nadruk op de backbeat, waardoor het nummer een merkbare swing krijgt.

Samenwerking en harmonie

De samenwerking tussen Zimmerman en Lenker vormt een belangrijk element van het album. Lenker’s zachte, trillende zang biedt een opvallend contrast met Zimmermans doorleefde stem. In sommige nummers wisselen ze elkaar af, in andere harmoniseren ze. Deze imperfecte maar natuurlijke combinatie geeft nummers als “Lorelei” en “Burial at Sea” een extra emotionele lading.

Ook Marie Claire, Zimmermans vrouw, draagt bij aan het album. Zij zingt de coupletten op “Leave It On the Porch Outside,” waarbij de rest van de groep haar begeleidt op het refrein. Haar bijdrage versterkt het gevoel van gemeenschap dat door het hele album heen voelbaar is.

Dance of Love laat een zachtere en vriendelijkere kant van Tucker Zimmerman zien in vergelijking met zijn eerdere werk. Waar zijn debuutalbum soms streng en boos overkwam, stralen de nummers op dit album warmte en vergeving uit. Dit album, ontstaan in een huiselijke en creatieve omgeving, heeft een voelbare, ingetogen vreugde en dankbaarheid, die het toegankelijk maakt voor zowel nieuwe luisteraars als oude fans van Zimmerman.

Stream “Dance of Love” hier: